Aparaty ortodontyczne stosowane są w leczeniu poważniejszych wad narządu żucia
Słowo "ortodoncja" wywodzi się z języka greckiego i oznacza prosty ząb (orthos - prosty, odous - ząb). Aparaty ortodontyczne służą więc do prostowania zębów. Lecz współcześnie ten dział stomatologii zajmuje się również: leczeniem zaburzeń narządu żucia, zapobieganiem tym zaburzeniom, badaniem narządu żucia u dzieci i śledzeniem jego rozwoju.
Dwie podstawowe metody leczenia stosowane w ortodoncji to: mioterapia (proste ćwiczenia wykonywane w sytuacji, gdy wada narządu żucia nie jest poważna) i aparat na zęby (poważniejsze wady).
Klinika stomatologiczna ustala plan leczenia wad narządu żucia. Terapia składa się z pięciu etapów. Najpierw lekarz stomatolog wykonuje badania uzębienia (w tym zdjęcia RTG) i przygotowuje gipsowe modele uzębienia. Następnie ustala się z pacjentem plan leczenia i wybór aparatu (stałego lub zmiennego). Leczenie właściwe trwa od roku do 2,5 lat. W tym czasie pacjent stawia się w klinice dentystycznej na comiesięczne kontrole postępów terapii. W końcu przychodzi czas na zdjęcie aparatu (jeśli był to aparat stały, mocowany specjalnym klejem). Po zakończeniu właściwego leczenia pacjent skupia się na utrzymaniu pozytywnych efektów terapii (retencji).
Klinika dentystyczna poleca leczenie wad zgryzu nie tylko ze względów estetycznych. Wada zgryzu powoduje bowiem wady wymowy, bóle żuchwy, jamy ustnej, stawów skroniowo-żuchwowych, szybsze psucie się zębów i przyzębia oraz wywołuje rany dziąseł.
